«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ رَ] (ع ص) تأنیث مستطیر که نعت فاعلی است از استطاره. رجوع به مستطیر و استطاره شود. || سگ یا شتر مادهء تیز شده به گشنی. (منتهی الارب).
