مستظرفه

«لغت نامه دهخدا»

[مُ تَ رَ فَ] (ع ص) تأنیث مستظرف که نعت مفعولی است از استظراف. ظریف. ظریف یافته. رجوع به استظراف و مستظرف شود.
- صنایع مستظرفه؛ صنایع ظریفه.