«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ تَ] (ع ص) نعت مفعولی از مصدر استعتاب. || (اِمص) استرضاء: ما بعدالموت مستعتب؛ یعنی استرضا. (اقرب الموارد). رجوع به استعتاب شود.
