«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ بِلْ لاه] (اِخ) (ال ...) لقب محمد بن ادریس بن یحیی بن علی حمودی، آخرین تن از ملوک دولت حمودیه در اندلس. در حدود سال 446 ه . ق. بعد از درگذشت پدرش با او بیعت شد و ملقب به المستعلی بالله گشت و در «مالقه» اقامت گزید و در سال 456 ه . ق. اهالی شهر ملیله با او بیعت کردند و در سال 460 ه . ق. در این شهر درگذشت و ظاهراً با درگذشت او سلسلهء حمودیها در اندلس منقرض گشت. (از الاعلام زرکلی ج 2 ص251 از البیان المغرب و نفح الطیب).