مستفص

«لغت نامه دهخدا»

[مُ تَ فِص ص] (ع ص) نعت فاعلی از استفصاص. استخراج کننده. (از اقرب الموارد). رجوع به استفصاص شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر