مستقبح

«لغت نامه دهخدا»

[مُ تَ بِ] (ع ص) نعت فاعلی از استقباح. زشت و قبیح شمرنده. قبیح بیننده. ضد مستحسن. (از اقرب الموارد). رجوع به استقباح شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر