«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ تِ] (ع ص) نعت فاعلی از استقتال. باک ندارندهء موت جهت دلاوری. (از منتهی الارب). مستمیت و فداکار و از جان گذشته. (از اقرب الموارد). رجوع به استقتال شود.