«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ رِ] (ع ص) نعت فاعلی از استقرام. شتر جوان که «قرم» شده باشد. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). رجوع به استقرام و قرم شود.
