«لغت نامه دهخدا»
[مَ رَ / رِ] (ص مرکب) همیشه مست و دائم الخمر. (ناظم الاطباء). مست کار. رجوع به مست کار شود. || (اِ مرکب) می انگبین. سَکَر. (زمخشری).
