«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ بِلْ لاه] (اِخ) (ال ...) سلیمان بن احمدبن علی مکنی به ابوالربیع سومین خلیفهء عباسی در مصر. وی به سال 683 ه . ق. در بغداد متولد شد و به سال 701 بعد از درگذشت پدرش در مصر به نام او خطبه خواندند. وی امور خلافت را به دست سلطان الملک الناصر (محمدبن قلاوون) سپرد و خود به جنگ تاتارها رفت. در سال 702 ه . ق. وارد دمشق شد. سپس روابط او با سلطان الناصر تیره گشت و در سال 738 ه . ق. بوسیلهء او به شهر قوص در صعید تبعید گشت و تا زمان مرگ در آنجا بسر برد. مردی فاضل و شجاع و سخاوتمند بود و به همنشینی دانشمندان و ادیبان علاقمند بود. خلافت وی که در واقع خلافتی ظاهری بود، 39 سال و دو ماه و سیزده روز بطول انجامید. (از الاعلام زرکلی چ 2 ج 3 ص181 از البدایه و النهایه و الدررالکامنه و النجوم الزاهره).