مستکملین

«لغت نامه دهخدا»

[مُ تَ مِ] (ع ص، اِ) جِ مستکمِل (در حالت نصبی و جری). کامل کنندگان :
مصلیَّا علی النبی المصطفی
و آله المستکملین الشرفا.(ابن مالک).
و رجوع به مستکمل شود.