مستمیز

«لغت نامه دهخدا»

[مُ تَ] (ع ص) نعت فاعلی از استمازه. متنحی و به یکسو شونده. (از اقرب الموارد). رجوع به استمازه شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر