مستمیل

«لغت نامه دهخدا»

[مُ تَ] (ع ص) نعت فاعلی از استماله. مایل و خم شونده. (از اقرب الموارد). || عطف و توجه کسی را خواهنده. || مایل کننده. (اقرب الموارد). رجوع به استماله شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر