«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ ثِ] (ع ص) آنکه آب را از بینی می افشاند. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). || آنکه آب در بینی می کند و به قوت بیرون می کند. (از منتهی الارب). || آنکه آب در بینی می کند. (از اقرب الموارد). آب در بینی کننده. (آنندراج). رجوع به استنثار شود.