مستنجد

«لغت نامه دهخدا»

[مُ تَ جِ] (اِخ) المستنجدبالله از خلفای بنی عباس (555 - 566 ه . ق) :
چو آسمان ورق عهد مقتفی بنوشت
برآمد آیت مستنجد از صحیفهء حال.
خاقانی.
رجوع به مستنجد بالله شود.