مستنجد

«لغت نامه دهخدا»

[مُ تَ جِ] (ع ص) آنکه پس از ضعف توانا شده باشد. || یاری خواهنده و یاری طلب و مستعین. (از اقرب الموارد). رجوع به استنجاد شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر