«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ] (ع ص) رهایی یابنده. || استنجاکننده. (از اقرب الموارد). || قطع کنندهء درخت از ریشه های آن. (از اقرب الموارد) (از منتهی الارب). رجوع به استنجاء شود.
