«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ صِ رُ بِلْ لاه] (اِخ)(ال ...) ابراهیم بن احمدبن ابی بکر، مکنی به ابواسحاق، چهاردهمین تن از بنی حفص در مغرب. رجوع به ابواسحاق حفصی شود.