«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ صِ رُ بِلْ لاه] (اِخ)(ال ...) احمدبن محمد بن ناصر، مکنی به ابوالقاسم، نخستین خلیفهء عباسی در مصر. او سه سال پس از انقراض سلسلهء عباسیان در عراق وارد مصر شد. و در سال 659 ه . ق. الملک الظاهر بیبرس بندقداری با او به خلافت بیعت کرد و لقب المستنصر به وی داد و در حقیقت وی بظاهر خلیفه بود و کار حکومت را در دست نداشت. الظاهر پس از اندکی او را با سپاهی روانهء بغداد کرد تا آنجا را از مغولان بازستاند ولی در این جنگ کشته شد (سال 660). او را سی و هشتمین خلیفهء عباسی نیز بشمار آرند. (از الاعلام زرکلی ج 1 ص211).