«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ صِ رُ بِلْ لاه] (اِخ)(ال ...) حسن بن یحیی بن علی بن حمود، از خلفای حمودی در اندلس. نخست امیر سبته بود و به سال 431 ه . ق. بعد از درگذشت عمش با وی بیعت شد و در سال 434 ه . ق. درگذشت. (از الاعلام زرکلی ج 2 ص241).