«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ قِ] (ع ص) خلاص کننده و نجات دهنده کسی را. (از اقرب الموارد). رهاننده. آزادکننده. منجی. رهاکننده. رجوع به استنقاذ شود.