«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ کِ] (ع ص) ناشناسنده. (از منتهی الارب). جاهل نسبت به امری. (از اقرب الموارد). || دریافت خواهنده امری را که نمی شناسد. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). رجوع به استنکار شود.