مستوظف

«لغت نامه دهخدا»

[مُ تَ ظِ] (ع ص) فراگیرنده و تمام گرفته همه را. (از اقرب الموارد). و رجوع به استیظاف شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر