مستوقد

«لغت نامه دهخدا»

[مُ تَ قَ] (ع ص) نعت مفعولی از استیقاد. رجوع به استیقاد شود. || (اِ) جا و موضع آتش. (از اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر