«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ کِ] (ع ص) خورندهء «وکاث». (اقرب الموارد). آنکه ناشتاشکن می خورد. (ناظم الاطباء). و رجوع به استیکاث و وکاث شود.
