مسجدی

«لغت نامه دهخدا»

[مَ جِ] (ص نسبی) منسوب به مسجد. مربوط به مسجد. رجوع به مسجد شود. || عابد. زاهد. متعبد. پارسا. آنکه اعتکاف مساجد یا نماز به جماعت کند :
گفتم همی چه گوئی ای حیز گلخنی
گفتا که چه شنیدی ای پیر مسجدی.
عسجدی.
مسجدیی بستهء آفات شد
معتکف(1) کوی خرابات شد.نظامی.
(1) - ن ل: نامزد.