«لغت نامه دهخدا»
[مُ سَخْ خَ] (ع ص) نعت مفعولی از تسخیم. رجوع به تسخیم شود. || کینه ور. (منتهی الارب). دارندهء سخیمه و حقد و کینه. (از اقرب الموارد).
