مسر

«لغت نامه دهخدا»

[مُ سِرر] (ع ص) نعت فاعلی از اسرار. رجوع به اسرار شود. راز پوشیده کننده و پنهان نماینده. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). || ظاهرکننده. (از منتهی الارب). || مسرورکننده. شادسازنده. (از اقرب الموارد).