مسرجه

«لغت نامه دهخدا»

[مَ رَ جَ](1) (ع اِ) پایه ای که چراغ را بر آن قرار دهند. (از اقرب الموارد). چراغپایه. (دهار).
(1) - در منتهی الارب به فتح و به ضم اول ضبط شده است.