«لغت نامه دهخدا»
[مُ سَرْ رَ] (ع ص) نعت مفعولی از تسرید. رجوع به تسرید شود. سوراخ کرده شده. (از اقرب الموارد). || (اِ) زره بافته و درز دوخته. (منتهی الارب). درع و زره. (از اقرب الموارد).