«لغت نامه دهخدا»
[مُ سَ دَ] (ع ص) نعت مفعولی از سردقه. رجوع به سردقه شود. || بیت مسردق؛ خانه با سراپرده، یا آن که پایین و بالای آن هر دو پرده کشیده باشند. (منتهی الارب). خانه که بالا و پائین آن همگی بسته شده باشد. (از اقرب الموارد).