مسرقان

«لغت نامه دهخدا»

[مَ رُ](1) (اِخ) نام موضعی است. (منتهی الارب). شهرکی خرم است [ از خوزستان ] بانعمت و اندر وی خرما [ ی ] تر باشد سخت نیکو. (حدود العالم). نقطه و محلی است از جنوب اهواز - بصره. رجوع به ابن اثیر ج7 ص117 و 122 و نزهه القلوب ج3 ص112 و 215 شود.
(1) - در منتهی الارب به دو صورت مُسرَقان و مَسرَقان ضبط شده است.