«لغت نامه دهخدا»
[مَ فَ] (ع اِ) آنچه پیدا و نمایان باشد از وجه و روی. ج، مَسافر. (از ناظم الاطباء). ما أحسنَ مسفَر وجهه و مسافر وجَههِ و وجوهِهم. (از اقرب الموارد).
