«لغت نامه دهخدا»
[مُ سَ سِ] (ع ص) نعت فاعلی از سفسفه. مرد کم عطا و لئیم. (منتهی الارب). لئیم العطیه، و برخی آن را لئیم الطبیعه نوشته اند. (از اقرب الموارد). و رجوع به سفسفه شود.