«لغت نامه دهخدا»
[مُ قِ طَ] (ع ص) تأنیث مسقط. رجوع به مُسقط شود. - مسقطه الاحبال؛ داهیه و گرفتاری عظیم و بزرگ. (از اقرب الموارد).
