مسلمیات

«لغت نامه دهخدا»

[مُ سَلْ لَ می یا] (ع اِ مرکب) جِ مسلمیه. چیزهای مسلم و محقق و مبرهن. (ناظم الاطباء). مسلمات. || (اصطلاح منطق) مسلمیات یا مسلمات آن مقدمه هائی بود که چون خصم تسلیم کند بر وی به کار داری خواهی حق یا مشهور یا مقبول باش و خواهی مباش. (دانشنامه بخش منطق ص 124 از فرهنگ علوم عقلی). و رجوع به مسلمات شود. || بخشودگیهای مالیاتی : به همین دستور اگر اقطاع و سیورغال و مسلمیات و معافیات و مدد معاش و پروانه جات حسابی که صادر گردد عمل مینمایند... (تذکره الملوک ص 44). از انعام امراء و جمعی که ملازم نباشند و سیورغالات و معافی و مواجب و مسلمیات و حق السعی عمال هفتصدوچهارده دینار. (تذکره الملوک ص 52). و رجوع به مسلمی شود.