مسلوب

«لغت نامه دهخدا»

[مَ] (ع ص) ربوده. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). ربوده شده. (آنندراج) (ناظم الاطباء) (غیاث). بربوده. سلب شده. (ناظم الاطباء). مقلوع. منترع. مأخوذ. منسلب. مختلس.
- مسلوب الاهلیه؛ که اهلیت برای او نشناسند.
- مسلوب القرار؛ بی آرام.
- مسلوب المنفعه؛ آنچه که از آن بهره ای عاید نشود، چنانکه زمین یا ملک مسلوب المنفعه.
- مسلوب کردن؛ ربودن. سلب کردن.
- مسلوب کرده؛ سلب کرده.
|| ربوده عقل. (منتهی الارب).