مسلوخ

«لغت نامه دهخدا»

[مَ] (ع ص) گوسپند پوست بازکرده. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). گوسپند و بز پوست کنده شده. (غیاث). گوسپند به کاردآمده. (مهذب الاسماء) (دهار). || مطلق پوست کنده. پوست برکنده. حیوانی که پوستش را کنده باشند :
به تن مانندهء روباه مسلوخ
به سر مانندهء پتفوز نسناس.سوزنی.
- ضفدع مسلوخ (وزغ پوست بازکرده)؛ از داروها که خار و پیکان از جراحت بیرون آرد. (ذخیرهء خوارزمشاهی).
|| ماه به آخررسیده. (ناظم الاطباء).