«لغت نامه دهخدا»
[مَ] (ع ص) سبک رخسار. (آنندراج): رجل مسلوط اللحیه؛ مرد سبک رخسار. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). مرد تنک ریش. (ناظم الاطباء). سبک عارض.
