مسماجنگ

«لغت نامه دهخدا»

[مَ / مِ جَ] (اِ) آلتی چرمینه مانند آلت رجولیت که زنان تیزشهوت جهت دفع شهوت خود به کار برند. (ناظم الاطباء) (از برهان) (از آنندراج). مسماچنگ. (ظاهراً مصحف مچاچنگ).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر