«لغت نامه دهخدا»
[ اَ بو بَ رِ جُرْ ری ] (اِخ)محمدبن حسین بن عبدالله یا عبیدالله آجری. فقیه و محدث شافعی بغدادی. در اول به بغداد بود و حدیث می گفت، سپس بمکه شده تا آخر عمر (360 ه . ق.) بدانجا ببود، وی روایت از ابومسلم کجی و ابوشعیب حرانی و احمدبن یحیی حلوانی و مفضل بن محمد جندی و جماعت بسیار دیگر از اقران آنان کند و ابونعیم اصفهانی از شاگردان اوست. و ابوبکر راست: کتاب الاربعین. کتاب مختصرالفقه. کتاب احکام النساء. کتاب النصیحه.