«لغت نامه دهخدا»
[مُ مَ نَ] (ع ص) تأنیث مُسمن: امرأه مسمنه؛ زن فربه خلقی. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). مُسمنه. و رجوع به مُسمِنه شود.