مسند

«لغت نامه دهخدا»

[مُ سَنْ نَ] (ع ص) پوشانیده شده از چادر و لباس «سَنَد». (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). || بر یکدیگر نهاده. (یادداشت مرحوم دهخدا). || بر دیوار فروکرده. (یادداشت مرحوم دهخدا). || برافراشته شده. (یادداشت مرحوم دهخدا). || منظم :
وآن هنر بی عدد که هست بدو در
هست چنان گوهری که هست مسند.
منوچهری (دیوان ص425).