«لغت نامه دهخدا»
[مَ نُوْ وَ] (ع ص) تأنیث مسنوّ: أرض مسنوه؛ زمین سیراب. مسنیه. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (آنندراج). و رجوع به مسنیه شود.