«لغت نامه دهخدا»
[مَ نی یَ] (ع ص) تأنیث مسنی: أرض مسنیه؛ زمین سیراب. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). مسنوه. (منتهی الارب) (آنندراج). و رجوع به مسنوه شود.