مسود

«لغت نامه دهخدا»

[مُسْ وَدد] (ع ص) سیاه شده. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). سیاه روی از غم و اندوه و رنج. (ناظم الاطباء). سیاه. (آنندراج) : و اذا بشر أحدهم بالاُنثی ظل وجهه مسوداً و هو کظیم. (قرآن 16/58).