«لغت نامه دهخدا»
[مُ سَوْ وَ دَ] (ع ص، اِ) تأنیث مسود. ج، مسودات. آنچه اول نوشته و سپس از روی آن بطور دقت و صفا و خوبی نویسند. (ناظم الاطباء) (آنندراج). مُسوَدّه. مسودَّه. مسوَّده. سواد. پیش نویس، مقابل پاکنویس، مقابل بیاض، مقابل مُبیضه. || کپی(1). (یادداشت مرحوم دهخدا). || دستخط. فرمان. نامه. نوشته. نوشته شده. || سیاه. (دهار). || نزد عامه ظرف شراب شیشه ای سیاه رنگ. (محیط المحیط). (1) - Copie.