مسوره

«لغت نامه دهخدا»

[مُ سَوْ وَ رَ] (ع ص) تأنیث مسور. صاحب سور. دارای باره. محصور. (یادداشت مرحوم دهخدا). || (اصطلاح منطق) قضیهء مسوره یا قضیهء محصور، قضیه ای است که موضوع آن بطور کل یا بعض معین شده باشد و بر چهار قسم است: موجبهء کلیه، موجبهء جزئیه، سالبهء کلیه و سالبهء جزئیه. (اساس الاقتباس ص 83).