«لغت نامه دهخدا»
[مُ هَ بَ] (ع ص) تأنیث مسهب: بئر مسهبه؛ چاهی که از بسیاری ریگ آب ندهد. || چاه مغاک. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). چاهی دورفرود. (مهذب الاسماء).
