مسیب

«لغت نامه دهخدا»

[مُ سَیْ یَ](1) (اِخ) نام یکی از سه برادری که در بخارا در قرون اولیهء هجری پول رایج آن زمان را که درهم نامیده میشد سکه میزدند. (دو برادر دیگر یکی محمد و دیگری غطریف نام داشت). سکه هائی که این سه برادر ضرب مینمودند به نام خودشان معروف بود که به ترتیب درمهای مسیبیه، محمدیه و غِطریفیه می نامیدند. (از احوال و اشعار رودکی ج 1 صص 70-71).
(1) - به کسر یاء مشدد هم توان خواند، کما اینکه در تداول فارسی زبانان نیز چنین است.